Ölüdeniz sahilinden akşamüstü otobüse biniyorum. İçimde hâlâ denizin sıcaklığı var, tenimde tuz izleri. Yatağan yolunu tuttuğumda telefonumda yeni bir mesaj yanıp sönüyor: “Seni bekliyorum.”
Datça’dan gelen misafirimle buluşmak için Menteşe’de bir otel odası hazırlıyorum. Kalın perdeler, loş ışık, yastıkların üzerine bıraktığım ipek eşarp… Bedenim dolgun ve sıcak. Karşımdaki her dokunuşu yavaşça emiyor, içine çekiyor. Ellerimle yönlendiriyorum, dizlerimle sarıyorum. Terli bir tenle ten birbirine yapışıyor; hiçbir acele yok, sadece derin bir ritim.
Gece yarısı kapıyı çekip çıkarken geride yalnızca hafif bir parfüm kokusu kalıyor. O da benimle aynı sıcağı taşıyarak gidiyor.
Comments